Kunst ohne Grenzen.

Poesie

Będziesz w mych snach

Zanim odejdziesz stąd i zapomnisz o mnie,
Chciałabym dać Ci miłosci mej trochę słońca,
Bo choć prawda nas dzieli – wiem, że kocham Cię nieprzytomnie.
Mimo, że życie wokół szumi – Ty zostaniesz w mym sercu do końca.

Szaro jest dzisiaj i jest mi bardzo smutno.
To czego bardzo pragnę – to tylko marzenia.
Przeleję je kiedyś może na płótno,
Albo napiszę piękne strony – dokonam może olśnienia.

Popędzę na końcu mym do lasu brzozowego wcześnie
I tam się wypłaczę – drzewa wiedzą wszystko o mnie.
Przyjdź choć na jawie, albo może we śnie,
Brzozy na wietrze szumią – jak tęsknę ogromnie.

Powrócimy starymi ścieżkami pogrążonymi we mgłach,
W domu ciepły ogień przy kominku zapłonie,
I choć nie ma Ciebie, wiem, że będziesz w mych snach,
Tutaj i w nieznanej świata stronie.

Krystyna Meduna

< zurück