Kunst ohne Grenzen.

Poesie

Zaproszenie

Wejdź do mego sadu, tam tyle kwiatów i motyli.
Przyjdź, rozmiotam najpiękniejsze czary.
śpiesz się, nie trać ani chwili,
Dodam Ci otuchy, ufności i wiary.

Przyjdź , to tutaj są najpiękniejsze kwiaty,
Wiem, że jesteś tak bardzo zajęty,
Wyjdź jednak z tej ciasnej chaty,
Zobaczysz – tutaj tyle pachnącej mięty.

Odzyskamy siły, jedząc czerwone czereśnie,
Trawy Cię będą łechtać, niby najczulsze pieszczoty
I wszystko będzie jak w wymarzonym śnie,
Gdzie będzie raj i niewinne zaloty.

Krystyna Meduna

< zurück